İzmir Ekonomi Üniversitesi’ni üç kelimeyle anlatmam gerekse ‘bilim, fırsatlar ve gelişim’ derdim. Burası hem yeteneklerimi keşfettiğim hem de geliştirdiğim bir yer oldu. Bana her zaman zirveyi hedeflemeyi ve o hedef için tüm gücümle çabalamayı öğretti. Göz açıp kapayıncaya kadar geçen, gerçekten harika bir süreçti. En çok da dersleri beklerken koru alanında arkadaşlarımla yaptığım o keyifli sohbetleri unutmayacağım. Üniversite dönemi gerçekten de sanıldığından daha hızlı geçiyor. O nedenle, kampüsün tadını çıkarın, bol bol eğlenin, kendinizi geliştirmekten ve fırsatları değerlendirmekten asla çekinmeyin. Çünkü verilen emekler, sonunda mutlaka karşılığını buluyor.
Gülbalca Çakıroğlu
2012 - Psikoloji Mezunu
İzmir Ekonomi Üniversitesi Psikoloji bölümünü bitirdikten sonra beyin ve çalışma prensipleri alanında Dokuz Eylül Üniversitesi Klinik Sinirbilimleri (Neuroscience) Master programına kabul edildim. Yüksek lisansını yaparken Multidisipliner Beyin Dinamiği laboratuvarında TÜBİTAK 112S459 NO’lu 1001 proje bursiyeri olarak çalışmaya başladım.
Efe Batıkan Tamcı
2008 - Yazılım Mühendisliği Mezunu
İzmir Ekonomi Üniversitesi Yazılım Mühendisliği bölümünden 2008 yılında mezun olmam, öğrenme yolculuğumun yeni bir başlangıcıydı. Üniversitemin sağladığı sağlam temel ve yenilikçi yaklaşım, beni daha geniş ufuklara taşımak için gereken vizyonu bana kazandırdı. Ardından, 2013 yılında Galatasaray Üniversitesi'nden Pazarlama ve Lojistik Yönetimi alanında yüksek lisans derecemi tamamladım.
Aykut Terzioğlu
2005 - İşletme Mezunu
2001 yılında “ilk öğrencilerinden biri olarak” tanıştığım İzmir Ekonomi Üniversitesi’nde edindiğim bilgi ve birikim, mesleki gelişim yolunda attığım her adımda beni doğru olarak yönlendirmeye devam ediyor. 2005 yılında Üniversitemizin İşletme ile Uluslararası İlişkiler ve Avrupa Birliği Bölümleri'ni birlikte tamamlayarak ilk çift anadal programı mezunlarından oldum.
Fulden Karameşe
2012 - Bilgisayar Mühendisliği Mezunu
Kısa sürede özlediğim, tekrar tekrar geri dönmek istediğim bir yer oldu İzmir Ekonomi Üniversitesi. Alanında gerçekten iyi olan öğretim üyeleriyle büyüdüğüm üniversitemi şüphesiz ki çok özledim. Hiyerarşinin olmadığı bir yer düşünün, size her daim destek olmak isteyen öğretim üyelerini mi, konserine gittiğimiz İspanyolca hocasını mı yoksa kantin de karşılıklı çay içip sohbet edebildiğimiz bölüm başkanımızı mı anlatayım? Sınav zamanları “yeter artık bunaldım” dedirtmesine rağmen yine de her sabah uyanıp keyifle gittiğim üniversitemin şimdi daha iyi anlıyorum değerini.
